1 Ekim 2016 Cumartesi

insanlar üzülebilirler, mühim değil.

Alt alta yazılan her metin bir şiir değildir. Şiir incelik ister, ilmek ilmek işlenmek ister, emek ister. Alt alta yazıyorum çünkü noktalama işaretleri ile uğraşmak istemiyorum.





insanlar üzülebilirler, bu mümkün

hayatınızda üzüntüye yer verin
yer yer merak edin
kimi zaman gülebilirsiniz
boş vakitlerinizde ağlayabilirsiniz
geceleri yalnız kalınca korkacaksanız korkun
zaman gelsin boşluğa düşün
boşlukta süzülün
havayı dahi hissetmeyin, yani lafın kısası ölün
sonra tekrar doğun
ölü yaprağı elinizde ufalayın
bir kuşa kafa tutun
bırakın sular aksın
suları ve kendinizi özgür kılın

kabuklarınızı kırın

anneniz hep başınızı okşadı değil mi
başkaları da okşasın istersiniz
başkaları o saçları yolmak isteyebilir, anneniz de
doğumunuz bir hata olabilir
yaşamınız başkalarına ait olabilir
kendinize zaman yaratın
vakti olmayan insan, acele eden insan, kendi hayatını yaşamıyor demektir.

siz duyguları yaşayın, duygular sizi yaşatsınlar
duygular sizi yönetmesinler
siz duyguları yönetin
bir insanı sevin
bağlanmayın
can yücel'e katılmıyorum, az sevmeyin, tadı çıkmaz
çok sevin, çok emek verin, hiç karşılık beklemeyin
karşılık beklenerek yapılan işe fedakarlık denmez
sevgi fedakarlık ister

kimseden sevgi dilenmeyin.

bir insanı/kediyi/köpeği sahiplenmeyin
arkadaş olun
kediler nankör değiller, karakter sahibiler.
sevginin kıymetini bilin, sizi sevenleri üzmeyin
siz yine de hiçbir sevginin sonsuza kadar süreceğini sanmayın
kendinizi abartmayın

dünyayı bir pencereden izlemekle yetinmeyin
pencereler var olmalarını duvarlara borçludurlar
kendinize duvarlar örmeyin

biraz yalnız kalın
sinemaya tek başına gidilebilir
kahve tek başına içilebilir
hayal kurmak ayıp değil
ağlamak ayıp değil
dinlememek ayıp
söylememek ayıp

siz tutunacak bir dal aramıyorsunuz, siz sürüklenecek bir rüzgar arıyorsunuz
sizin gitmeniz gereken yön rüzgara karşı olsa bile bu zahmete girmiyorsunuz
siz kolay yaşamak istiyorsunuz, hep gülmek hep mutlu olmak
bir takıma bağlısınız, bir arkadaş çevresine
ayıplanmaktan korkuyorsunuz, küçümsenmekten
önemli birisi olmaya çalışıyorsunuz
ahlak tanımlarınız yanlış, umursamıyorsunuz

sizin seçmediğiniz şeyleri siz seçmişsiniz gibi böbürleniyorsunuz
kendinizi önemli sanıyorsunuz

biraz yalnız kalın, bakın bu ayıp değil
cam fanuslarınızı kırarsanız üzüleceksiniz
insanlar üzülebilirler, mühim değil.